Κυνήγι λαγού στην Πίνδο (2014) με τα εντόπια Λευκά

Έφτασε η ώρα!

Να βγουν τα όπλα, να ζεσταθούν οι κάννες, να γεμίσουν τα βουνά μας από τους γλυκούς ήχους των ιχνηλατών και των σηκωμάτων.

Η αδρεναλίνη να φτάσει στα ύψη, η συγκίνηση και η αγωνία να κυριεύσει κάθε κυνηγό. Η έναρξη της κυνηγετικής σεζόν είναι η πιο όμορφη στιγμή από όλες. Το μεγαλύτερο μέρος της ομορφιάς θα έλεγα ότι βρίσκεται στην προετοιμασία και την προσμονή. Φέτος η έναρξη έτυχε να πέσει ημέρα Τετάρτη κι έτσι αναγκαστικά για τους περισσότερους κυνηγούς η πρώτη φορά για φέτος μετατίθεται για το ερχόμενο Σάββατο.

Καλή επιτυχία σε όσους μπορέσουν να βγουν αύριο. Ζηλεύω την αποψινή διαδικασία. Το λάδωμα του όπλου, την τήρηση ασήμαντων στην πραγματικότητα κανόνων που για κάποιους όμως είναι γούρι, την αγωνία και την προσεκτική παρατήρηση του καιρού, την ετοιμασία των λοιπών πραγμάτων, της τσάντας, των προμηθειών, του αυτοκινήτου. Και τέλος το ξυπνητήρι. Αν και νομίζω ότι είναι το τελευταίο που χρειάζεται. Ποιος κοιμάται τέτοιες νύχτες...

Λαγού μαλλί! Εμείς θα τα πούμε το Σάββατο...

Ρυθμιστική 2014-15

Με το δικαίωμα θήρευσης ενός επιπλέον αγριόχοιρου ανά ομάδα, αλλά και το άνοιγμα τριών νέων περιοχών, χαρακτηρισμένες ως ΖΕΠ, στους κυνηγούς εκδόθηκε και εφέτος η ετήσια ρυθμιστική απόφαση για το κυνήγι από την Ειδική Γραμματεία Δασών του υπουργείου Περιβάλλοντος.

Η απόφαση αναμένεται να υπογραφεί σήμερα ή αύριο από τον αναπληρωτή υπουργό Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, Νίκο Ταγαρά.

Το πλέον θετικό στην εφετινή απόφαση είναι η διατήρηση των τελών έκδοσης και ανανέωσης των αδειών θήρας προς το Δημόσιο στα ίδια επίπεδα με πέρυσι. Έτσι, η ανανέωση της γενικής άδειας θα διαμορφωθεί και εφέτος γύρω στα 150 ευρώ (ανάλογα με τις έκτακτες εισφορές προς συλλόγους ή ομοσπονδίες, αλλά και το ασφάλιστρο), της περιφερειακής άδειας στα 120 ευρώ και της τοπικής άδειας περίπου στα 100 ευρώ.

Μάλιστα, οι άδειες εφέτος θα πρέπει να είναι κατά τι φθηνότερες, αφού καταργείται το χαρτόσημο ΟΓΑ, σύμφωνα με το νόμο για τους φόρους υπέρ τρίτων. Βέβαια, από την άλλη, υπάρχουν ομοσπονδίες που έχουν ήδη ανακοινώσει αύξηση στην έκτακτη εισφορά υπέρ θηροφυλακής.

Να διευκρινίσουμε ότι οι νέες περιοχές στις οποίες θα επιτρέπεται το κυνήγι την εφετινή χρονιά είναι αυτή του Γαλαξιδίου, το όρος Φαλακρό στη Δράμα και το όρος Ζήρεια στην Κορινθία.

Σε ό,τι αφορά το κυνήγι του αγριόχοιρου, από εφέτος σε ομάδες κυνηγών μέχρι 10 άτομα δίνεται το δικαίωμα θήρευσης πέντε αγριογούρουνων ανά ομάδα και έξοδο. Για το κυνήγι της νησιώτικης πέρδικας συνεχίζονται οι εξαιρέσεις για τη Μυτιλήνη, τη Λήμνο, τη Σάμο, την Ικαρία, τους Φούρνους και τη Χίο και, συγκεκριμένα, στο νομό Λέσβου επιτρέπεται το κυνήγι μόνο τις παρακάτω Κυριακές: 21/09, 28/09, 05/10, 12/10, 19/10, 26/10, 02/11 και 09/11.

Στους νομούς Σάμου και Χίου επιτρέπεται το κυνήγι της πέρδικας από 15 Σεπτεμβρίου έως 30 Νοεμβρίου και μόνο τις ημέρες Τετάρτη – Σάββατο – Κυριακή. Στη Χίο, λόγω των πυρκαγιών του 2012, θα επιτρέπεται μόνο Σάββατο – Κυριακή.

Πηγή: Έθνος

Από Αύγουστο χειμώνα!

Καλό μήνα συνάδελφοι κυνηγοί!
Είναι ο μήνας που μας φέρνει την έναρξη, ο μήνας που στην ύπαιθρο ξεκινά το μάζεμα των ξύλων για τον χειμώνα, ο μήνας που ενώ το καλοκαίρι είναι στην κορύφωσή του, ο δικός μας νους, όσων είμαστε ταγμένοι στον ιχνηλάτη, είναι λίγο μπροστά, στο φθινόπωρο που θα μας φέρει ξανά στους κυνηγότοπους που τόσο αγαπάμε.

Θα επανέλθουμε όταν έχουμε κάποιο νέο για τη ρυθμιστική

Περί απαγόρευσης...

Έτσι είναι όταν άσχετοι δέχονται και επιβάλλουν προτάσεις γελοίων. Αυτό.

Στηρίζουμε την εφημερίδα Κυνηγετικά Νέα!

Είτε συμφωνούμε, είτε διαφωνούμε, είτε μας αρέσει, είτε όχι... είναι πολύ σημαντικό γεγονός ότι υπάρχει μια εβδομαδιαία εφημερίδα κυνηγετικού ενδιαφέροντος στα περίπτερα όλης της χώρας.

Αύριο Τετάρτη λοιπόν κυκλοφορεί πανελλαδικά τον ενδέκατο φύλλο της εφημερίδας

Κυνηγοί και ταλιμπάν

Όταν ξεκινούσα την κυνηγετική δραστηριότητα θυμάμαι ότι είχα λάβει μια τρόπον τινά αιρετική συμβουλή. Αυτή είχε να κάνει με το επίπεδο της πλειοψηφίας των συναδέλφων κυνηγών. Ο άνθρωπος που με μύησε στο κυνήγι λοιπόν, πριν ξεκινήσω κι εγώ να αποκαλούμαι κυνηγός (τρομάρα μου) μου είχε πει "Γενικά να έχεις το νου σου. Δυστυχώς δε μπορούμε να πούμε οτι με το κυνήγι ασχολείται η αφρόκρεμα της κοινωνίας μας".

Τι είδους άνθρωποι ασχολούνται με το κυνήγι λοιπόν; Μπας και είχε στοιχεία υπερβολής η συμβουλή του;  Κάνοντας κάποιος μια βόλτα στα διαδικτυακά κυνηγετικά στέκια, διαμορφώνει μια άποψη ότι οι κυνηγοί στην Ελλάδα είναι υψηλού επιπέδου. Αντιλαμβάνονται το κυνήγι ως μια διαδικασία προσέγγισης της φύσης και των λειτουργιών της, βασιζόμενη πάντα στον σεβασμό απέναντί της και ειδικά απέναντι στο θήραμα. Οι κυνηγοί (και) στην Ελλάδα αντιμετωπίζουν με σεβασμό και ταπεινότητα το θήραμα. Διαβάζουμε το εξής εκπληκτικό "Ο κυνηγός αγαπάει περισσότερο από όλους αυτό που κυνηγά". Ειδικά αν σε καμια διαμάχη με οικολόγους της κακιάς ώρας τους πετάξεις αυτή την κουβέντα, τους αφήνεις με το στόμα ανοιχτό.
Πόσοι όμως στην πραγματικότητα βιώνουν και αντιλαμβάνονται το παραπάνω; Πόσοι αγαπάνε το θήραμα και κυνηγούν με ευγένεια και δεν αρκούνται σε μια απλή παπαγαλία ατάκας σαν τις ως άνω;

Πολύ φοβάμαι ότι είμαστε λίγοι. Για να προλάβω ενδεχόμενες αντιδράσεις, να πω ότι αν είναι να μιλάμε για το κυνήγι μόνο και μόνο για να ευλογάμε τα γένια μας, καλύτερα να μη λέμε τίποτα. Σημασία έχει να επισημαίνουμε τα στραβά μπας και αλλάξουν.

Για κάθε κυνηγό που αντιλαμβάνεται το κυνήγι ως ευγενές σπορ, υπάρχουν άλλοι που το αντιλαμβάνονται ως πλιάτσικο στη φύση. Για κάθε συνάδελφο που πασχίζει να προστατέψει τη φύση και το θήραμα, υπάρχουν άλλοι που θα αγοράσουν μια κούτα φυσίγγια τον Ιούλιο, που θα βγουν μέσα στη νύχτα με το αμάξι να πάρουν 1-2-5 και 100 αν μπορούσαν λαγούς, που θα ιχνηλατίσουν στο χιόνι, που θα μακελέψουν μπεκάτσες στο καρτέρι το σούρουπο.

Αν θέλει κανείς να ισχυριστεί ότι τα παραπάνω είναι υπερβολές, ας το κάνει μπας και ξεγελάσει τον εαυτό του. Θα μπορούσε όμως να είναι διαφορετική η κατάσταση; Σίγουρα όχι. Σε μια κοινωνία που το λαμόγιο έγινε συνώνυμο του μάγκα, θα ήταν αστείο να απαιτούσαμε ευπρέπεια και απόλυτη νομιμότητα από τους κυνηγούς. Εξάλλου και η άλλη πλευρά, οι αντικυνηγοί, μήπως είναι τίποτε σοβαρότερο; Είτε είναι λαμόγια που μασουλάνε από τις ΜΚΟ, είτε τίποτε ασχετάκια που νομίζουν ότι τα κρέατα που σαβουρώνουν συλλέγονται από δέντρα. Συνεπώς δεν πολυμετράει η άποψή τους...

Πίσω σε εμάς, αναρωτιέμαι τελικά πόσοι από τους κυνηγούς δεν είναι ζώα και κυνηγάνε τηρώντας τους κανόνες, γραπτούς και άγραφους. Πόσο δεδομένα είναι για την πλειοψηφία των κυνηγών αυτά που για εμάς είναι απαράβατα.

Τείνω δυστυχώς να πιστέψω ότι έχουμε ακόμα πολύ δρόμο. Ένα σημαντικό ποσοστό κυνηγών στην πραγματικότητα είναι οι ταλιμπάν της ελληνικής εξοχής. Χωρίς την παραμικρή παιδεία και δίχως την παραμικρή επίγνωση του τι κάνουν, ξεχύνονται σε βουνά και κάμπους για να σκοτώσουν όσα περισσότερα μπορούν. Ο,τι ακριβώς καλείται να κάνει ένας στρατιώτης στον πόλεμο, αυτοί το κάνουν πράξη στο κυνήγι. Εχθρός τους είναι το θήραμα και αυτό πρέπει να θανατωθεί με κάθε τρόπο. Το αιφνιδιάζουν, το πιάνουν στον ύπνο, το εκτελούν την ώρα που προστατεύει τα μικρά του. Εκτελούν όλο το κοπάδι σα να επρόκειτο για εισβολείς που ήρθαν να πάρουν τη γη μας. Ακόμη κι αν δεν υπάρχει περίπτωση να πάρουν το θήραμα, θα το τραυματίσουν γιατί έτσι πρέπει. Το επιδεικνύουν σε όλο το χωριό λες και πιάσανε τον εχθρό. Εκφράζουν απύθμενο μίσος για το θήραμα και τη φύση αυτοί οι πλιατσικολόγοι της υπαίθρου.

Επιπλέον, η συμπεριφορά τους απέναντι στους άλλους κυνηγούς είναι όμοια. Οι συνάδελφοί τους είναι στα μάτια τους αντίπαλοι στο πλιάτσικο. Ποιος θα λαφυραγωγήσει περισσότερο τα βουνά και τους κάμπους της χώρας μας.

Όλοι τους ξέρουμε. Και η Θηροφυλακή τους ξέρει. Κι όμως ακόμα υπάρχουν. Υπάρχουν γιατί εμείς τους ανεχόμαστε, γιατί οι Θηροφύλακες δεν οπλοφορούν και φυσικά δεν είναι υποχρεωμένοι να παίξουν τις ζωές τους για να αντιμετωπίσουν τέτοιες καταστάσεις. Είναι επίσης και οι τοπικές κοινωνίες που πολλές φορές δεν μιλάει κάποιος για να αποφύγει τα μπλεξίματα.

Το θέμα πάντως δεν είναι να περιγράφεται απλώς μια κατάσταση αλλά να αντιμετωπίζεται κιόλας. Η λύση σε μια τέτοια περίπτωση είναι αρκετά απλή έως και αυτονόητη τολμώ να πω. Νομοθετική εξομοίωση της Θηροφυλακής με εξουσίες που έχει η Ελληνική Αστυνομία, δικαίωμα οπλοφορίας στους υπαλλήλους της και πιθανώς θεσμοθέτηση κωλύματος εντοπιότητας με βάση το νομό. Ο Θηροφύλακας πρέπει να εκπαιδεύεται αναλόγως, να προσλαμβάνεται με βάση ανάλογα προσόντα που πρέπει να έχει, σωματικά και πνευματικά ώστε να μπορέσει να ανταπεξέλθει στα ως άνω αυξημένα καθήκοντά του.

Λυπάμαι που το λέω αλλά πιστεύω ότι μόνο με φόβο θα βάλουν μυαλό ορισμένοι...

Χρόνια μας πολλά!

Μια από τις σχετικά άγνωστες μορφές της ορθόδοξης αγιολογίας, θεωρείται άγιος των κυνηγών, καθώς μέσα από μια αποκαλυπτική εμπειρία κατά τη διάρκεια μιας εξόρμησης γνώρισε το Θείο. Και δεν είναι τυχαίο πoυ την εμπειρία του τη συναντάμε σχεδόν αυτούσια να επαναλαμβάνεται στην παράδοση του αγίου Ουμβέρτου, του καθολικού προστάτη των κυνηγών!

Από το αρχείο του βετεράνου κυνηγού κ. Γιάννη Βενιέρη. Δημοσιεύθηκε στον Ελεύθερο Τύπο Κυνήγι.

0 ι αρχαίοι Ελληνες είχαν, καθώς φαίνεται, πιο ανεπτυγμένη από τους σημερινούς την ιδέα του κυνηγίου. Απόδειξις τούτου είνε ότι μια από τις κυριώτερες θεές του Ολύμπου, η Αρτεμις, ήταν θεά και προστάτις της θήρας και των κυνηγών. Οι μυθικοί άθλοι, που απέδιδαν στην ατρόμητη θεά, και οι ευγενικές ιδιότητες της ωραιότερης αυτής παρθένας του Ολύμπου αποδεικνύουν πόσο είχαν ανυψώση οι προπάτορές μας το κυνήγι και σε τι ανώτερο ηθικό επίπεδο τοποθετούσαν όσους επεδίδοντο σ' αυτό. Ολοι οι μυθικοί ήρωες της αρχαίας ελληνικής θρησκείας εθαυμάζοντο για τα μεγάλα κυνηγετικά τους κατορθώματα. Ο Ηρακλής, ο Θησεύς, ο Περσεύς, ο Βελερεφόντης, ο Πηλεύς και τόσοι άλλοι ημίθεοι και ήρωες, που στολίζουν το πάνθεον της αρχαίας ελληνικής λατρείας, είχαν να επιδείξουν ο καθένας τους κι’ από μια σειρά άθλων κατά αγρίων θηρίων και φανταστικών τεράτων.

Αντιθέτως, όμως, οι νεώτεροι έλληνες κυνηγοί, όχι μόνο δεν καθιέρωσαν έναν άγιο της χριστιανικής θρησκείας ως προστάτη και αρχηγό, αλλά και τον υπάρχοντα πραγματικώς τοιούτον αγνοούν όλως διόλου. Υπάρχει δηλαδή άγιος της ορθοδόξου χριστιανικής θρησκείας, ο οποίος δικαιωματικώς μπορεί να αναλάβη την αρχηγείαν των ορθοδόξων κυνηγών και ο οποίος ασφαλώς θα είνε δυσαρεστημένος διά την μέχρι τούδε αδιαφορίαν των οπαδών του.

Το περίεργο δε είνε ότι, ενώ οι Ελληνες κυνηγοί αγνοούν τον Ελληνα άγιον, γνωρίζουν εν τούτοις πολύ καλά τον άγιον των καθολικών κυνηγών και μάλιστα κάποιος κυνηγετικός σύλλογος έχει το σήμα του καθολικού αυτού αγίου εις την σφραγίδα του. Ακόμη δε περιεργότερον είνε ότι η παράδοσις διά τον καθολικόν τούτον άγιον δεν είνε άλλο, παρά πιστή απομίμησις του θρύλλου του αγίου Ευσταθίου, γνησίου Ελληνος, ζήσαντος κατά τα πρώτα έτη του χριστιανισμού. Περί τούτου μπορεί κανείς άριστα να βεβαιωθή, εάν μάθη τι παραδέχονται οι καθολικοί διά τον άγιον Ουμβέρτον και εξ άλλου πώς περιγράφεται ο βίος του αγίου Ευσταθίου από τους ορθοδόξους εκκλησιαστικούς συγγραφείς.

Η γερμανική παράδοσις λέγει ότι «ο κόμης φον Ακιτάνιεν, γιος του δούκα Μπέρτραντ και έγγονος του βασιλέως της Τουλούζ, ήταν αυλάρχης του Τόυντριχτου ΙΙΙ, βασιλέως της Φράνκεν. Ο νεαρός και ατρόμητος αυτός ιππότης ήταν ο πρώτος κυνηγός μεταξύ των ευγενών. Είχε τα ωραιότερα και γρηγορώτερα άλογα και τις εκλεκτότερες ράτσες των σκυλιών. Οταν κυνηγούσε καβάλα στ' άλογό του, έμοιαζε σαν θεός, σαν παραμυθένιος ήρωας με την αστραφτερή του πανοπλία, που στράβωνε τα μάτια με τη λάμψη της. Στη σημερινή κομιτεία του Σίνυ της βελγικής επαρχίας του Λούξεμπουργκ βρίσκονται τα άγρια και απρόσιτα βουνά του Αρντεν, που μόνο δάση απέραντα υπήρχαν και ουρλιάσματα θηριών ακούονταν. Απότομες πλαγιές του πιο ψηλού βουνού σχημάτιζαν το μαγεμένο ρέμα, που ποτέ δεν το 'χαν διαπεράσει του ήλιου οι ακτίνες. Θεριά εξωτικά και δαίμονες τερατόμορφοι έσμιγαν τ' άγρια ουρλιάσματά τους μέρα και νύχτα. Ολοι πίστευαν, ότι, όποιος άκουγε μετά τα μεσάνυχτα και προ της χαραυγής το άγριο ουρλιαχτό της μαγεμένης ρεματιάς, τρελλαίνονταν και χάνονταν για πάντα.

Στις 17 του μήνα της Λαμπρής, του έτους 678, ο Ουγκουβέρτος κυνηγούσε στα δάση του Αρντεν. Ξαφνικά βγάζουν τα σκυλιά του πεντάμορφο ελάφι αρσενικό. Ρίχνεται σαν αστραπή ο Ουγκουβέρτος πίσω του, καβάλα στο καλλύτερό του άτι. Το ελάφι τρέχει σαν αέρας και χάνεται στο πυκνό δάσος. Ο Ουγκουβέρτος σφυρίζει τα σκυλιά, φωνάζει, ουρλιάζει και χώνει τα σπιρούνια στα πλευρά του αλόγου. Το ελάφι ξαναφαίνεται και χάνεται πάλι σαν αστραπή.

Σκοτάδι αρχίζει να ξαπλώνεται.

Το ελάφι μαζεύει τις ύστερες δυνάμεις του και αλλάζει δρόμο τρέχοντας προς τη ρεματιά την ξωτική. Το άτι στέκει απότομα. Σηκώνεται στα πισινά ποδάρια και αρνιέται να υπακούση στον ιππότη. Τρέχει το αίμα απ' τις πληγές, που ανοίγουν τα σπηρούνια στα πλευρά του. Τραβάει άθελα εμπρός τρέμοντας ολόσωμο. Τα τρομερά ουρλιάσματα και τα άγρια ξεφωνητά της στοιχειομένης ρεματιάς δεν σταματούν τον άφοβο Ουμβέρτο.

Το ελάφι όλο και πιο πολύ κουράζεται. Φτάνει στη ρεματιά και στέκει. Γυρίζει απότομα και γονατίζει. Πηδάει ο κόμης από τ' άλογο και τρέχει με το σπαθί στο χέρι. Αλλά τι θαύμα! Ανάμεσα στα κέρατα του ελαφιού η εικόνα του εσταυρωμένου με φωτοστέφανο εκθαμβωτικό παρουσιάζεται κι' ακούγεται απ' τα ουράνια ύψη μια μακρυνή και δυνατή φωνή: Ουμβέρτε τι με κυνηγάς; Πήγαινε κι άρχισε ζωή αγία.

Γονάτισε ο κόμης και προσκύνησε το θείο σημάδι. Αγγελος τότε του θεού κατέβη και σκέπασε το γονατισμένο ιππότη με χρυσοκέντητη ιερατική στολή...».

Μετά εννέα χρόνια, ο πάπας Σέργιος εχειροτόνησε με τα ίδια άμφια τον κόμητα Ουμβέρτο εις επίσκοπο Λιέγης. Η ζωή του ήταν τόσο χρηστή και ενάρετη, ώστε μετά το θάνατό του κατετάχθη μεταξύ των αγίων και τα οστά του μετεφέρθησαν την 3 Νοεμβρίου του 825 στον τόπο όπου έγεινε το θαύμα. Εκεί ιδρύθη τον 8ον αιώνα από τον άγιο Μπερέγιζο, τον εξομολογητή του Πιπίνου φον Χέρισταλ, το μοναστήρι «Αγιος Ουμβέρτος των Αρδενών».

Ο Ελληνας άγιος

Οι θέλοντες τώρα να συγκρίνουν τη ρομαντική παράδοσι του καθολικού αγίου προς τον βίον του Αγίου Ευσταθίου, δεν έχουν παρά να ανατρέξουν εις τον ΙΘ' Λόγον του Δαμασκηνού Στουδίου, όπου περιγράφεται με απλά λόγια το ίδιο θαύμα, καθώς και το μαρτύριο του αγίου τούτου. Αντιγράφω ακριβώς τη σχετική περικοπή.

«Μετά την ένσαρκον οικονομίαν του Χριστού εις ενενήντα χρόνους, ήτον τις βασιλεύς Ρωμαίος ονόματι Τραϊανός, ο οποίος εβασίλευε εις την μεγαλόπολιν Ρώμην· αυτός είχε στρατηλάτην εις το φουσάτον του τον άγιον Ευστάθιον, ο οποίος εκαλείτο εις την αρχήν, όταν ήτον Ελληνας, Πλακίδας. Ητον δε και από γένος ευγενικόν· αλλά και βίον είχε περισσόν· ου μόνον δε εις τους εχθρούς του βασιλέως ήτον φοβερός, αλλά πολύ περισσότερον και εις τους στρατιώτας. Και αυτοί οι φίλοι του βασιλέως τον εφοβούντο ως ανδρειωμένον και συστατικόν την γνώσιν. Οταν μεν γουν ήθελεν ήσται καιρός πολέμου έτοιμος ήτον να κινήση· όταν δε ήταν ειρήνη και ομόνοια, και όχι πόλεμος, δεν εσκόρπα τους στρατιώτας του, αλλά έπαιρνέ τους και υπήγεναν εις τα κυνήγια των ζώων.

Μίαν γουν των ημερών επήρε τους στρατιώτας του και υπήγεν εις κυνήγιον· και τους μεν στρατιώτας εδιέταξε πώς να κυνηγή ο καθ' εις και πόθεν να ζητούσι τα ζώα, αυτός δε διήρχετο τον λόγγον εκείνον, γυρεύοντας να εύρη τίποτε κυνήγιον· και μόνον βλέπει έμπροσθέν του μίαν έλαφον μεγάλην και εις το κορμί και εις τα κέρατα, η οποία εγύριζεν συχνάκις και τον εκοίταζεν εις τα μάτια· και ωσάν την είδεν ο άγιος, παρευθύς άφησε τους στρατιώτας εκεί να κυνηγούσι και αυτός έδραμε καβαλλάρης να την φθάση. Ετρεχε γουν όσον ήτον η δύναμις του αλόγου του, και πλέον δεν ηδύνατο να την φθάση· οι δε στρατιώται ως είδαν, ότι πλέον δεν δύναται να την φθάση, έδραμαν και απ' αυτούς μερικοί. Τρέχοντες γουν οι στρατιώται και ο Αγιος, απόστασαν τα άλογα των στρατιωτών· αλλά και οι στρατιώται εβαρέθηκαν διώκοντες· ο δε άγιος Ευστάθιος, πλέον δεν αγανάκτησε, μόνον έτρεχε όσον ίδρωσε και αυτός και το άλογον του, τρέχοντας η Ελαφος και ο Αγιος μοναχοί, κατήντησαν εις τόπον όπου ήτον χάσμα μέγα της γης· και η μεν έλαφος πήδησε το χάσμα εκείνο, το δε άλογον του Αγίου, επειδή πολύς ήτον ο τόπος, δεν ηδυνήθη να το πηδήση, μόνον εστάθη αντίπερα της ελάφου εκείνης. Στοχαζόμενος γουν ο Αγιος τον τόπον, να ιδή πόθεν βολεί να απεράση, βλέπει και είναι Σταυρός φωτεινός ανάμεσα των δύο κεράτων της ελάφου, και τοσούτον έλαμπεν, ότι ενίκα την λαμπρότητα του ηλίου· εις δε τον Σταυρόν εκείνον ήτον εσταυρωμένος ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός και φωνή ηκούσθη εκείθεν όπου έλεγεν: «ω Πλακίδα, διατί με διώχνεις; ιδού δι' εσένα εφάνηκα εις τούτο το ζώον· εγώ είμαι ο Χριστός, τον οποίον δεν ηξεύρεις κ.τ.λ.».

Ο Πλακίδας εγονυπέτησε, καθώς διηγείται ο Δαμασκηνός, και επροσκύνησε τον εσταυρωμένο, την επομένη δε αμέσως ωδήγησε τη γυναίκα του και τα παιδιά του στον αρχιερέα των χριστιανών, από τον οποίον εδέχθησαν το βάπτισμα και ο μεν Πλακίδας ονομάσθη Ευστάθιος, η σύζυγός του Θεοπίστη και τα παιδιά του Αγάπιος και Θεόπιστος.

Μετά τούτο, θέλοντας ο Θεός να δοκιμάση την πίστιν του Ευσταθίου, του έστειλε τις μεγαλείτερες δυστυχίες, σε σημείο, ώστε να καταντήση ζητιάνος. Τέλος όμως τον αμοίβει διά την υπομονή του και του αποδίδει αξιώματα και πλούτη. Μετά το θάνατο του Τραϊανού, ο αυτοκράτωρ Αδριανός απήτησε από το στρατηγό Ευστάθιο να αλλάξη θρήσκευμα και, επειδή δεν υπήκουσε, τον έκλεισε μαζύ με τη γυναίκα του και τα παιδιά του μέσα στην κοιλιά πυρακτωμένου χάλκινου βωδιού. Εκεί ο Ευστάθιος εμαρτύρησε και αργότερα εθεωρήθη ως ένας απ' τους σημαντικούς αγίους της θρησκείας μας.

Ουδεμία αμφιβολία υπάρχει, ότι το θαύμα του αγίου Ουμβέρτου που έγινε το 853 δεν είναι άλλο παρά απομίμησις του θαύματος του αγίου Ευσταθίου, που έγινε στα 90, ήτοι 588 χρόνια πριν. Υποθέτω λοιπόν ότι αρκετούς τίτλους έχει ο άγιος Ευστάθιος διά να ανακηρυχθή αρχηγός και προστάτης των ελλήνων κυνηγών και ότι θα σπεύσουν επομένως οι κυνηγετικοί σύλλογοι της Ελλάδος να καθιερώσουν την ημέραν της μνήμης του και ημέρα εορτής των κυνηγών, αφού άλλωστε, περί του ορισμού τοιαύτης εορτής έγινε λόγος εις το Κυνηγετικόν Συνέδριον της Θεσσαλονίκης, τον Μάιον του 1926. Ως είναι γνωστόν, η εκκλησία έχει ορίσει την 20 Σεπτεμβρίου ως ημέραν εορτής του αγίου Ευσταθίου.

Πηγή: kynigetikes.selides.org

Η δικιά μας ΕΡΑ

Ένα από τα θέματα που απασχόλησαν πολιτικά τη χώρα ήταν το αιφνίδιο κλείσιμο της ΕΡΤ πριν από λίγους μήνες από την κυβέρνηση, με πρακτικές που θυμίζουν μπανανία. Προφανώς και δεν αμφιβάλλει κανείς ότι στην ΕΡΤ γίνονταν "του κουτρούλη ο γάμος", εξάλλου τηλεοπτικοί σταθμοί ταγμένοι στην αντικειμενική και μνημονιακή ενημέρωση του πολίτη όπως ο ΣΚΑΙ, φρόντισαν  να το καταστήσουν σαφές.

Το θέμα βεβαίως είναι πολιτικό και εδώ δεν είναι ακριβώς ο καταλληλότερος χώρος για ανάλυση και ανάπτυξη του. Θα εστιάσω στη ραδιοφωνική συντροφιά που είχαμε τις πρωινές ώρες που παίρναμε τα βουνά. Δεν αναφέρομαι αποκλειστικά και μόνο στις πρωινές ιχνηλασίες που ήταν μια εκπομπή αποκλειστικά αφιερωμένη στο κυνήγι (και την οποία θεωρούσα και λίγο βαρετή εδώ που τα λέμε), αναφέρομαι σε όλα τα προγράμματα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας που κρατούσαν συντροφιά στον Έλληνα κυνηγό.

Όσα πράγματα αγαπάει ο άνθρωπος είναι κυρίως στιγμές. Μια αγαπημένη στιγμή του κυνηγιού για εμένα ήταν η ραδιοφωνική συντροφιά το χάραμα, παρέα με λίγο ζεστό καφέ κι ενώ το κρύο διαπερνούσε το σώμα. Στις στιγμές εκείνες μόνο η Ελληνική Ραδιοφωνία ήταν εκεί. Είτε γιατί μιλάμε για την ελληνική ύπαιθρο που η εμβέλεια των σταθμών είναι περιορισμένη, είτε γιατί το ρεπερτόριο της πλειοψηφίας των λοιπών ραδιοφώνων είναι ένα ατελείωτο playlist χωρίς ανοιχτό μικρόφωνο που αρχίζει με Βασίλη Καρρά και τελειώνει με Λευτέρη Πανταζή.

Η συντροφιά μας λοιπόν φέτος σίγησε. Για εμάς στη Βόρεια Ελλάδα η εναλλακτική μας, είναι σταθμοί από Σκόπια, Βουλγαρία και Αλβανία... 

Νεκρός κυνηγός στην Ήπειρο!

Σε τραγωδία εξελίχθηκε το κυνήγι αγριόχοιρου κοντά στα ελληνοαλβανικά σύνορα.

Η παρέα που είχε ξεκινήσει με τις καλύτερες διαθέσεις θρηνεί από το μεσημέρι της Κυριακής τον χαμό ενός μέλους της που πυροβολήθηκε την ώρα του κυνηγιού.

Νεκρός είναι ένας 49χρονος κάτοικος Ιωαννίνων ο οποίος δέχθηκε τα πυρά ενός 39χρονου από τις Καρυές.

Το δυστύχημα συνέβη μεταξύ των χωριών Χρυσόδουλης και Αργυροχωρίου Πωγωνίου.

Ο 39χρονος νόμισε ότι οι κινήσεις ανάμεσα στα δέντρα προέρχονταν από αγριογούρουνο και πυροβόλησε. Μόνο που εκεί βρίσκονταν ο 47χρονος φίλος και εξάδελφός του, όπως αναφέρουν οι πληροφορίες.

Ο θάνατος του κυνηγού ήταν ακαριαίος ενώ ο ξέαδερφός του, όταν σε άθλια ψυχολογική κατάσταση από τη στιγμή που αντελήφθη την τραγωδία, θα οδηγηθεί στον εισαγγελέα. 

http://www.ihunt.gr

Ένα χρόνο (και κάτι μήνες) μετά...

...από την τελευταία μας ανάρτηση, λέμε να ευχηθούμε καλό Φθινόπωρο και καλά κυνήγια σε όλους!
Αν ο χρόνος μας το επιτρέψει, θα είμαστε εδώ φέτος να τα λέμε!

ΥΓ: Αυτό που συμβαίνει με το καθεστώς μετεγγραφής ενός κυνηγού από έναν κυνηγετικό σύλλογο σε κάποιον άλλον είναι γελοίο. Σε περίπτωση που αντί ενός εγγράφου υπάρχει άλλο δημόσιο έγγραφο της ίδιας Αρχής, όμοιας ή και μεγαλύτερης τυπικότητας... όχι εμείς θέλουμε αυτό που λέει ο νόμος, γιατί είμαστε ένα κράτος δυσκοίλιο!

Κυνηγώντας και στο twitter!

Για ενημέρωση αναρτήσεων εδώ

Περί ασυρμάτων στο κυνήγι

Με την υπουργική απόφαση 414985/1985 και συγκεκριμένα στο άρθρο 7 παρ.1 εδάφιο ε' απαγορεύεται μεταξύ άλλων και η χρήση ασυρμάτων για συντονισμό δράσης κατά το κυνήγι.

Ο λόγος που γράφω το παρόν άρθρο έχει να κάνει με την ανακριβή ενημέρωση που συνάντησα στο διαδίκτυο κάνοντας μία έρευνα σχετικά με το τι επιτρέπεται και τι απαγορεύεται ως προς τη χρήση ασυρμάτων γενικότερα. Πολλοί συνάδελφοι κυνηγοί έχουν την εσφαλμένη εντύπωση ότι απαγορεύεται η κατοχή ασυρμάτου στο βουνό γενικά.

Κάτι που βέβαια δεν ισχύει καθότι η απαγόρευση έχει να κάνει με τον συντονισμό της δράσης των κυνηγών προς την επίτευξη του κυνηγετικού σκοπού και όχι με το αν έχει κανείς υπό την κατοχή του συσκευή ασύρματης επικοινωνίας.

Εδώ θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι κάνουμε λόγο για τις συσκευές ασύρματης επικοινωνίας των οποίων η χρήση και κατοχή επιτρέπεται χωρίς έκδοση άδειας ραδιοερασιτέχνη ή ειδικότερης άδειας για εκπομπή σήματος σε συγκεκριμένες συχνότητες (περισσότερες πληροφορίες σχετικά μπορείτε να δείτε  στον ιστότοπο http://greekcb.blogspot.gr/)

Πίσω στο κυνήγι λοιπόν, σχετικά με τη διάταξη που ανέφερα ανωτέρω, τίθεται ζήτημα ερμηνείας. Η κατοχή ενός ασυρμάτου από κυνηγό σημαίνει ταυτόχρονα και χρήση της προς συντονισμό κυνηγετικής δράσης; Ασφαλώς και δεν πρέπει να ερμηνεύεται έτσι και σίγουρα θα ήταν λανθασμένη μία τέτοια απαγόρευση. Επιπλέον τίθεται ζήτημα αποδείξεως. Το γεγονός ότι κάποιος φέρει ασύρματη συσκευή επικοινωνίας μαζί του για οιονδήποτε λόγο, δε μπορεί να συνεπάγεται και χρήση αυτής προς συντονισμό του κυνηγιού. Υπό αυτή την έννοια εξάλλου, θα έπρεπε να θεωρείται και η κατοχή κινητού από κυνηγούς ποινικά κολάσιμη πράξη μιας και το κινητό τηλέφωνο μπορεί επίσης να χρησιμεύσει ως βοηθητικό μέσο άσκησης θήρας. Ιδίως δε αν σκεφτεί κανείς ότι δεν είμαστε στο 1997 που μία κλήση κόστιζε μισό μηνιάτικο. Στις μέρες μας με τα άπειρα πακέτα επικοινωνίας που κυκλοφορούν, μπορεί εύκολα μια ομάδα κυνηγών να έχει όσα λεπτά ομιλίας θέλει ώστε να συνεννοείται.  Το 1985 βέβαια που θεσπίστηκε η συγκεκριμένη διάταξη, δεν υπήρχαν καν κινητά τηλέφωνα.

Τέλος, προς αξιολόγηση είναι το πνεύμα και η χρησιμότητα της διάταξης. Ενόψει των ανωτέρω αποδεικνύεται ότι η εν λόγω διάταξη είναι εκτός εποχής, το ανθρώπινο είδος καλώς ή κακώς έχει καταστήσει την επικοινωνία αυτονόητο κτήμα του και μάλιστα σχεδόν κάτω από όλες τις συνθήκες. Στις εποχές που ζούμε είναι παράλογο να κατηγορείται κάποιος που φέρει ασύρματη συσκευή επικοινωνίας στο βουνό, την ώρα που με ένα κινητό τηλέφωνο μπορεί να μιλήσει, να λάβει γεωγραφικό στίγμα και να μεταδώσει εικόνα, ήχο και κάθε δυνατή πληροφορία σε όλη τη γη.

Αναρωτιέμαι τελικά κατά πόσο ο ασύρματος αποτελεί μέσο άσκησης θήρας και κατά πόσο είναι ηθικά ανεπίτρεπτο; Η μία άποψη υποστηρίζει ότι η χρήση ασυρμάτου αποτελεί ανεπίτρεπτη παρέκκλιση από τον παραδοσιακό τρόπο άσκησης του κυνηγιού. Αν όμως κάτι τέτοιο το δεχτούμε ως σωστό, μήπως θα πρέπει να κυνηγάμε μόνο με δίχτυα και ακόντια; Αλλάζει τόσο πολύ τα δεδομένα η χρήση ασυρμάτου στο κυνήγι και είναι τόσο καθοριστικός παράγοντας; Μπορεί η έλλειψη επιδεξιότητας, η ανικανότητα κατάλληλης εκπαίδευσης του σκύλου να αντισταθμιστούν με τη χρήση ασυρμάτου;

Ασφαλώς όχι...

Οι κυνηγοί ΔΕΝ στηρίζουν Νέα Δημοκρατία

Καιρό έχουμε να τα πούμε αλλά όπως και για τους περισσότερους, έτσι και για εμάς η κατάσταση έχει περιέλθει σε τέτοια σημεία ώστε να μην υπάρχει η απαιτούμενη όρεξη και φυσικά το μεράκι.

Παρ' όλα αυτά εδώ είμαστε, ελπίζουμε και σεις!

Αφορμή για την παρούσα ανάρτηση είναι η προ ημερών είδηση περί υποψηφιότητας του κυρίου Σταθόπουλου, προέδρου της Δ' Κυνηγετικής Ομοσπονδίας Στερεάς Ελλάδας με τη ΝΔ. Το πρόβλημά μου φυσικά δεν έχει να κάνει με την υποψηφιότητα του Σταθόπουλου αλλά με το πως παρουσιάστηκε αυτή από τα μέσα και φυσικά με τις εμφανείς προσπάθειες να δημιουργηθεί η εντύπωση ότι οι κυνηγοί ως σύνολο ή έστω το ΚΕΚ, προσχωρούν στη Νέα Δημοκρατία.

Αυτά είναι γελοιότητες, κανείς δεν έχει καμία εξουσιοδότηση να παζαρεύει τους κυνηγούς ως ψηφοφόρους στα κόμματα. Η συγκρότηση Κυνηγετικών Συλλόγων και Ομοσπονδιών αφορά σε θέματα κυνηγετικά και περιβαλλοντικά. Ουδείς έχει την άδεια μας να μας εκπροσωπεί πολιτικά και προς αυτό καλό θα ήταν να γίνει σαφές ότι οι κυνηγοί ψηφίζουν όπως νομίζει ο καθένας από αυτούς.

Κατά τα λοιπά, αναζητώ τη χρησιμότητα και τη λογική του να υπάρχει Κόμμα Ελλήνων Κυνηγών στις μέρες μας. Ούτως ή άλλως δεν έχει κανένα νόημα η ύπαρξη ενός κόμματος που η θέση του είναι "στηρίξτε τους κυνηγούς που κατέρχονται υποψήφιοι με άλλα κόμματα".

Ηχομιμητικές συσκευές

Το κυνήγι αποτελεί μια δραστηριότητα, όπου μπορεί να αναδειχθεί η επιδεξιότητα των ανθρώπων. Τα περί ασκήσεως του νου και του σώματος είναι γνωστά, ενώ με απόλυτα ευκρινή τρόπο αναλύονται αυτά στο περίφημο έργο του Ξενοφώντος «Κυνηγετικός».
Επίσης πρέπει να υπενθυμίσουμε πως ο κυνηγός πρώτα επιδιώκει να εισέλθει στο οικοσύστημα, να νιώσει και να «γευτεί» τη φύση, να ενσωματωθεί στο περιβάλλον και γινόμενος μέρος του να προσπαθήσει να καρπωθεί το θήραμα. Αυτή είναι μια λογική που χαρακτηρίζει το παραδοσιακό κυνήγι στην Ελλάδα, το λεγόμενο ελεύθερο παραδοσιακό κυνήγι.
Καμία σχέση δεν υπάρχει με τον τρόπο άσκησης της θήρας σε πολλές άλλες περιοχές του κόσμου, και ειδικά στην Ευρώπη. Εκεί, ως κατάλοιπο άλλων εποχών, μέσα από διαδικασίες συναλλαγής (εισιτήρια, πληρωμή, ενοικίαση χώρου, αμοιβή οδηγού-αβανταδόρου, κόστος ανά θήραμα, κλπ) ο κυνηγός καρπώνεται θήραμα ασκώντας απλά σκοποβολή ή …ανάλογα με το πόσα λεφτά έχει! Περιληπτικά μεγάλο μέρος αυτής της «τακτικής» εμπεριέχεται στο σύστημα του “put and take”, δηλαδή αυτού όπου τοποθετούνται θηράματα σε έναν τόπο ώστε να γίνει άμεση κάρπωση. Το σύστημα αυτό, αποτυχημένα επιχειρήθηκε εν μέρει στη χώρα μας στις Ελεγχόμενες Κυνηγετικές Περιοχές.
Το κυνήγι όμως, όπως το βιώνει διαχρονικά ο Έλληνας κυνηγός, είναι δραστηριότητα ενσωματωμένη μέσα στο φυσικό περιβάλλον. Εκεί ο κυνηγός αναπτύσσοντας την οξυδέρκειά του, την παρατηρητικότητα του, αξιοποιώντας την εμπειρία του, εκμεταλλευόμενος την εμπειρία άλλων μελών της κυνηγό-παρέας του, χαιράμενος την ικανότητα του κυνηγετικού του σκύλου, και με πολλά άλλα χαρακτηριστικά κατορθώνει να καρπωθεί το θήραμα.
Με κόπο και πολλή προσπάθεια, νιώθοντας αυτήν την εσωτερική ικανοποίηση του θηρευτή. Και αν πάλι η τσάντα μείνει αδειανή η «γεύση» της φύσης μένει στη ψυχή και στη μνήμη. Ένας φίλος σωστά είπε κάποτε «Το κυνήγι για να είναι ευχάριστο, δεν πρέπει να εξαρτάται από το αποτέλεσμα. Το παράδειγμα της Ιθάκης του Καβάφη ισχύει κι εδώ».
Μιας και πιάσαμε όμως τον Καβάφη πολλά θα μπορούσαμε να πούμε για τους «ληστές» σχετιζόμενα με το απαράδεκτο φαινόμενο της χρήσης ηχομιμητικών συσκευών, τα περιβόητα «μηχανάκια», που αποτελούν όνειδος για την ελληνική κυνηγετική πραγματικότητα. Και δεν αναφέρομαι μόνο στα τελευταίας τεχνολογίας, αλλά και στα παλαιότερα «κασετοφωνάκια». Όλα είναι καταδικαστέα.
Αν η ηθική που χαρακτηρίζει την ελληνική κυνηγετική παράδοση δεν «αγγίζει» τους «κασετοφωνάδες», τότε μήπως αυτό συμβαίνει επειδή αυτοί είναι «ξένο σώμα» για την ελληνική κυνηγετική οικογένεια; Ποια η συναδελφική σχέση αυτών των «ονομαζόμενων κυνηγών», όπου στριμώχνουν τα ορτύκια στους καταψύκτες τους ή εξίσου χειρότερο, που τα πουλούν;
Ως περιγραφή το θέμα των ηχομιμητικών συσκευών αφορά την τοποθέτηση και χρήση αυτών των μέσων, ώστε να παραπλανηθούν τα πουλιά κατά τη μεταναστευτική τους κίνηση, να αλλάξουν τη ρότα τους και τη συμπεριφορά τους και να …προσγειωθούν ξεγελασμένα από τον ήχο της συσκευής σε τόπο όπου κάποιος ή κάποιοι θα τα περιμένουν….
Κάποιος «τεμπέλης», που ασφαλώς αδυνατεί να ασκήσει την κυνηγετική του ιδιότητα, που αδιαφορεί για την επόμενη χρονιά, που αδιαφορεί για τους νόμους, που αδιαφορεί για το ίδιο το κυνήγι. Δεν είναι ένας απλός λαθροθήρας, αλλά ένας «άπληστος άνθρωπος», που δρα ληστρικά στους θηραματικούς πληθυσμούς, στερώντας ασφαλώς το δικαίωμα στην κάρπωση από το συνετό κυνηγό, που παραδοσιακά διατηρεί τη μακρόχρονη σχέση του με τη φύση και με την άγρια πανίδα.
Θέλετε να μπούμε στη συζήτηση από άλλη γωνία; Ας πάμε από τη νομοθεσία. Δασικός κώδικας, άρθρο 7. Απαγορευμένοι τρόποι και μέσα θήρας. Παράγραφος ε) Απαγορεύεται για την άσκηση της θήρας των ειδών της άγριας πτηνοπανίδας η χρησιμοποίηση ή χρήση ελαστικής σφεντόνας, θηλιών από οποιοδήποτε υλικό, ιξού, αγγίστριων, ομοιωμάτων, ζωντανών κραχτών, ηχοπαραγωγών συσκευών με μιμητικές φωνές πουλιών, ηλεκτρονικών συσκευών προσέλκυσης των πουλιών, εξαρτημάτων κυνηγετικών όπλων για νυκτερινή σκόπευση…..κλπ
Λέτε ότι το περιεχόμενο του νόμου να αφορά όσους χρησιμοποιούν τέτοιες πρακτικές; Όχι βέβαια, ούτε ο νόμος τους ενδιαφέρει, ούτε και το κυνήγι. Αυτοί λειτουργούν με την τεχνική της εξαπάτησης, ορισμένοι τους λένε «γιαλαντζί κυνηγούς», για το «γιαλαντζί» δεν ξέρω, αλλά κυνηγοί σίγουρα δεν είναι.
Το οξύμωρο είναι ότι …καυχώνται για την απάτη τους,… προσκαλούν και φίλους τους… για να κυνηγήσουν σε μέρη που έχει πολλά ορτύκια. Υπάρχουν και άλλοι που γίνονται δευτερογενώς συνένοχοι, που βρισκόμενοι… κατά λάθος ή… κατά ασφαλείς πληροφορίες…. χαίρονται και συμμετέχουν στη σφαγή. Γιατί κυνήγι δεν είναι: Οι πιο πολλοί όμως φεύγουν αηδιασμένοι από την κατάντια ορισμένων. Δυστυχώς περιστατικά σαν αυτά έχουν προβληματίσει και ευρωπαϊκούς οργανισμούς… και είναι άλλη μια φέτα αλειμμένη με βούτυρο που προσφέρεται σε όσους αντιστρατεύονται το κυνήγι. Γιατί είναι μια περίπτωση υπερκάρπωσης.
Αρκετές κυνηγετικές οργανώσεις προσπαθούν να αντιμετωπίσουν τα περιστατικά αυτά. Η Κυνηγετική Ομοσπονδία Μακεδονίας –Θράκης και η Κυνηγετική Ομοσπονδία Στερεάς Ελλάδας έχουν κατάσχει δεκάδες τέτοιες συσκευές, έχουν υποβληθεί και οι αντίστοιχες μηνύσεις. Πρόσφατα εφοδίασαν τους υπαλλήλους τους Ομοσπονδιακούς Θηροφύλακες με ειδικές ηλεκτρονικές συσκευές εντοπισμού των παράνομων αυτών μέσων και τα αποτελέσματα είναι ήδη θετικά. Όμως πρέπει να εξαλειφθεί το φαινόμενο.
Δεν θα μπω στη λογική με τα παραθυράκια του νόμου, όπου πρέπει να αποδειχθεί ότι ο θηρευτής ήταν και χρήστης ή κάτοχος της συσκευής, και άλλα ευτελή. Σημασία έχει πως αυτό δεν είναι κυνήγι. Σίγουρα πρέπει να σφραγιστούν νομικά και όλα εκείνα τα παραθυράκια που επιτρέπουν την εμπορία ή εισαγωγή αυτών. Αλλά από την άλλη οι επιτήδειοι χρησιμοποιούν δικές τους ευρεσιτεχνίες ενώ άλλοι ακόμη και στα κινητά τους τα έχουν περάσει…
Από όλα αυτά τον μόνο που κατανοώ είναι αυτόν που έχει τον τρόπο του να σφυρίζει μιμούμενος τον ήχο του πουλιού. Αυτός όντως χρησιμοποιεί την επιδεξιότητά του.
Θα ήθελα όμως να προσθέσω και μια… δικαιολογία που ακούω ορισμένοι να χρησιμοποιούν. «τα πουλιά αυτά είναι μεταναστευτικά, διαβατάρικα, και έτσι κι αλλιώς θα τα θηρεύσουν στο Μαρόκο, στην Τυνησία ή όπου αλλού». Μέγα λάθος.
Τα μεταναστευτικά διαβατάρικα πουλιά…. θέλουν φιλόξενο χώρο από εκεί που περνούν, ώστε να μπορέσουν και να ξαποστάσουν. Γιατί τα πουλιά αναπροσαρμόζουν τη διαδρομή τους, ως έναν βαθμό. Αλλά έτσι καταστρέφουμε και χάνουμε τα παραδοσιακά μας ορτυκοτόπια. Παράλληλα όμως χάνουμε και ένα βασικό θηραματικό κεφάλαιο, αυτό των ντόπιων ορτυκιών, που επίσης μειώνονται και αυτά.
Γιατί οι συσκευές κάνουν τεράστια ζημιά και στα ντόπια τα πουλιά, τα οποία θέλουμε να είναι ο φυσικός συνδετικός κρίκος με τα διαβατάρικα πουλιά. Η συμπεριφορά των πουλιών κατά το μεταναστευτικό τους ταξίδι είναι ιδιαίτερα σημαντικό στοιχείο. Το να προσελκυστούν τα πουλιά, ώστε να αλλάξουν τον προσανατολισμό τους και τις διαδρομές που ακολουθούν επιδρά δραματικά πάνω στους πληθυσμούς τους.
Μη ξεχνάτε πως η μετανάστευση είναι βιολογικό φαινόμενο, όπου το κάθε είδος αναζητά τις ευνοϊκότερες συνθήκες για την ολοκλήρωση του κύκλου του. Ακόμη και αυτά που δεν θα χτυπηθούν κατά την απαράδεκτη χρήση της συσκευής είναι ιδιαίτερα αμφίβολο ή μάλλον σχεδόν σίγουρο πως δεν θα καταφέρουν να ολοκληρώσουν το ταξίδι τους. Και άρα δεν θα ξαναπεράσουν! Πόσο μάλλον για το αφελές πως «..έτσι μπορεί να κρατήσουμε και πουλιά σε ένα μέρος…».

Του Κυριάκου Σκορδά: Δασολόγου – Περιβαλλοντολόγου
kskordas@hunters.gr
ΠΗΓΗ : ΚΥΝΗΓΕΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΔΟΞΑΤΟΥ

Χορός Κ.Σ. Γρεβενών

Το Σάββατο 4 Φεβρουαρίου στο Ηχοδρόμιο.
Είσοδος 7 ευρώ

AΛΛΑΓΗ:
Λόγω του καιρού που έχει κάνει τις μετακινήσεις στο νομό Γρεβενών πολύ δύσκολη υπόθεση, η εκδήλωση αναβάλλεται για Πέμπτη 16 του μήνα, Τσικνοπέμπτη δηλαδη. 

Μπεκατσοχρονιά

Μετά από μια τριετία αποτυχημένων κυνηγιών, φαίνεται ότι ήρθε η χρονιά που περιμένουμε!!

Με τα πρωτοφανή θα έλεγα κρύα του Οκτώβρη, οι παλιοί κυνηγοί είπαν με ένα στόμα: "Θα έχει Μπεκάτσες φέτος..."
Αρχικά δεν τους πίστεψα, παρά την εμπειρία τους, γιατί δεν ήθελα να απογοητευτώ. Έτσι ξεκινήσαμε για το πρώτο μπεκατσοκυνήγι της χρονιάς στις 27 Οκτώβρη στην Πίνδο. Σηκώσαμε δυο πουλιά κ πήραμε το ένα στο χέρι. Αρκετά ενθαρρυντικό σημάδι για αυτή την ημ/νία. Το επόμενο κυνήγι το έκανα στα Γιάννενα την Κυριακή που μας πέρασε. Δεν πιστεύαμε στα μάτια μας. Πολλά σηκώματα και τρία πουλιά στο χέρι. Όλα τα σημάδια και οι πληροφορίες από όλη την Ελλάδα δείχνουν ότι θα είναι μια πολλή καλή χρονιά από αυτές που σπανίζουν τα τελευταία χρόνια.

Ας την ευχαριστηθούμε γιατί θα αργήσει να ξανάρθει!!

Αν είναι δυνατόν...

ΚΥΝΗΓΕΤΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ - ΘΡΑΚΗΣ

ΕΔΡΑ: ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΩΣ 173 – 175

551 34  - ΚΑΛΑΜΑΡΙΑ, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

ΤΗΛ.  2310  477128 – 477129,  6973 808934, FAX  2310 473863 – 475301

http://www.hunters.gr, e-mail: hunters@hunters.gr

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ15/11/2011

" Πυροβολήθηκε θηροφύλακας της Κυνηγετικής Ομοσπονδίας Μακεδονίας – Θράκης

Η Κυνηγετική Ομοσπονδία Μακεδονίας – Θράκης (ΣΤ’ ΚΟΜΑΘ) καταδικάζει με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο το πρόσφατο περιστατικό πυροβολισμού κατά υπαλλήλου της θηροφύλακα.

Συγκεκριμένα το βράδυ της 14^ης Νοεμβρίου σε περιοχή του Ν. Χαλκιδικής, όπου απαγορεύεται η θήρα, ο ομοσπονδιακός θηροφύλακας κατά την άσκηση της υπηρεσίας του και κατόπιν καταγγελίας σταμάτησε διερχόμενο όχημα για πραγματοποίηση ελέγχου. Αντ’ αυτού οι επιβαίνοντες στο όχημα δεν σταμάτησαν και ένας εξ αυτών κατέβηκε και πυροβόλησε τρεις φορές κατά του θηροφύλακα, ευτυχώς χωρίς να τον τραυματίσει, προξενώντας σημαντικές ζημιές στο υπηρεσιακό αυτοκίνητο. Κατόπιν τράπηκαν σε φυγή. Έρευνα διεξάγει το τοπικό αστυνομικό τμήμα.

Το περιστατικό αυτό αποδεικνύει για άλλη μια φορά το σοβαρό έργο που πραγματοποιούν οι κυνηγετικές οργανώσεις, όταν την ίδια στιγμή κάποιοι καθισμένοι στους καναπέδες τους ασκούν «επιδοτούμενη περιβαλλοντική πολιτική» και δεν διστάζουν να λοιδωρούν κατά του έργου και των ανθρώπων που ασκούν θηροφύλαξη, διατυπώνοντας μάλιστα και τη φράση – κλισέ «βάλανε το λύκο να φυλάει τα πρόβατα». "

Δηλαδή τώρα τι να πει κανείς για τέτοια ανθρωποειδή! Λυπάμαι για τους θηροφύλακες και για όλους εμάς που με τέτοιες ενέργειες, η ιδιότητα μας (ως κυνηγοί) βάλλεται από παντού.

Οι σύγχρονοι ρυθμοί ζωής...

Αναφέρομαι κατά κύριο λόγο στους κατοίκους των μεγάλων αστικών κέντρων και στη ζωή που κάνουμε. Λίγες δεκαετίες πριν, η ύπαιθρος άρχισε να ερημώνει και όλοι οι νέοι άνθρωποι κίνησαν για την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη για να βρουν μία πιο άνετη και εύκολη ζωή.

Το φαινόμενο αυτό έλαβε τέτοιες διαστάσεις που τελικά το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού της Ελλάδας κατοικεί σε 2 πόλεις. Στην Αθήνα βασικά και κάποιοι στη Θεσσαλονίκη.

Ισχυρίζονται πολλοί ότι η "αγροτική" ζωή είναι δύσκολη. Τώρα με την οικονομική κρίση, η φράση "θα πάω στο χωριό να βάλω 5 ντομάτες και να καλλιεργήσω ένα χωράφι" είναι στα πάνω της. Είναι αλήθεια όμως ότι το χωράφι έχει ζόρι. Και φυσικά όταν λέμε για αγροτική ζωή, δεν εννοούμε ζωή καφενείου και 3 Αλβανοί να κάνουν δουλειές στα χωράφια ενώ εμείς παράλληλα εισπράττουμε τις επιδοτήσεις. Αυτά έτσι και αλλιώς τελείωσαν. Η δουλειά στο χωράφι είναι πολλή, δύσκολη και επίπονη. Δουλειά που η δικιά μου γενιά δεν έμαθε να κάνει και δύσκολα θα μάθει.

Μέσα σε όλα, είναι αλήθεια ότι η ζωή στην πόλη είναι πιο εύκολη. Πέραν του ζητήματος της επιβίωσης σου παρέχει και τη δυνατότητα επιμόρφωσης, ψυχαγωγίας και γενικότερα δραστηριοτήτων που στο χωριό ή στην επαρχία γενικότερα είναι σπάνιες. Όλα αυτά, τον καιρό της εσωτερικής μετανάστευσης, ήρθαν με ένα περιτύλιγμα γκλαμουριάς και μεγαλείου. Το τραγούδησαν και οι Τρύπες, "ω είναι ωραία στον παράδεισο" λέγανε αναφερόμενοι στην Αθήνα.

Η υπερσυσσώρευση ανθρώπων σε ένα τόσο μικρό κομμάτι γης σε συνδυασμό με τους έντονους ρυθμούς του σήμερα όμως, δημιούργησαν μια καθημερινότητα ανυπόφορη. Τρέξιμο, άγχος, τα γνωστά... Εμφανίστηκαν επιπλέον οι λεγόμενες "παθήσεις των πόλεων" τα αίτια των οποίων εντοπίζονται στα προηγούμενα και σε συνδυασμό με τη μολυσμένη ατμόσφαιρα, κάνουν ένα εκρηκτικό μείγμα. Ο ανθρώπινος οργανισμός δεν είναι κατασκευασμένος για να ζει με αυτόν τον τρόπο. Γραφείο, άγχος, κακή διατροφή, ύπνος και πάλι από την αρχή. Το σκαρί του ανθρώπου δεν τα αντέχει όλα αυτά. Η φύση δημιούργησε τον άνθρωπο για άλλου τύπου ζωή. Τα αποτελέσματα τα βλέπουμε γύρω μας κάθε μέρα. Πριν λίγες εβδομάδες έφυγε ένας γνωστός μου από έμφραγμα. 40 ετών μέσα στο άγχος...

Δυστυχώς όμως ακόμη και πολλοί που έχουν τάσεις φυγής, δείχνουν να είναι εγκλωβισμένοι σε ένα κοινωνικό/οικονομικό σύστημα μιας χώρας που σε αναγκάζει να ζεις σε μεγαλουπόλεις. Κάποτε οι πολιτικοί μιλούσαν για αποκέντρωση αλλά δυστυχώς εδώ είναι Ελλάδα και έχουμε ιερή υποχρέωση να βιάζουμε παρα φύσιν κάθε έννοια. Έτσι λοιπόν, αποκέντρωση βάφτισαν τη δημιουργία "ΤΕΙ ζαμπονοκοπτικής" στην επαρχία και τη λειτουργία στρατοπέδων σε κάθε άκυρο μέρος της χώρας. Τους εαυτούς μας να κοροϊδεύουμε εν ολίγοις και καμία πελατειακή ψήφο να παίρνουμε...

Στα πλαίσια αυτών των διαπιστώσεων για την ποιότητα ζωής των περισσοτέρων από εμάς, έρχεται η επίδραση που έχει στις ζωές μας το αγαπημένο μας σπορ, το κυνήγι. Αφού στην Ελλάδα του σήμερα είναι δύσκολη η επιστροφή στη φύση και στους πιο χαλαρούς ρυθμούς ζωής, τουλάχιστον ας αποκομίζουμε όσα περισσότερα μπορούμε από το κυνήγι. Είναι πραγματικά ευεργετική η επίδραση του τόσο στην ψυχική όσο και στη σωματική μας υγεία.

Ένα Σαββατοκύριακο στις κορυφές και στα λαγκάδια της Πίνδου αξίζει όσο 1000 αντικαταθλιπτικά.
Μια τζούρα καθαρού αέρα σε κάνει καλά από κάθε κρίση άγχους ή κόπωσης. Ένας ύπνος μετά από ένα εξαντλητικό κυνήγι σε ταξιδεύει καλύτερα από κάθε χημική ή φυσική ντόπα. Όταν έρχεται το βράδυ της Κυριακής και έχω επιστρέψει στη βάση μου, νιώθω να είμαι γεμάτος και πιο αισιόδοξος.
Αυτή είναι η μαγεία του κυνηγιού... να ανεβαίνεις πλαγιές, να κατεβαίνεις γκρεμούς, να λαχανιάζεις στο σήκωμα, αλλά στο τέλος να είσαι πιο ξεκούραστος από ποτέ!

Η νύχτα είναι άγρια, βρώμικη και τα σαββατόβραδα γεμάτα μπόμπες και σε πανάκριβες τιμές. Αξίζει να χαραμίσεις ένα Σαββατοκύριακο στην πόλη για χάρη μιας εξόρμησης. Μπορεί να μην έχει κορίτσια μεθυσμένα και έτοιμα, να μην έχει ζαλάδες και παραισθήσεις, έχει όμως υγεία, δύναμη και συγκίνηση.

Όταν χαράζει Σάββατο στις πόλεις βλέπουν αστεράκια από τα ποτά και τις καταχρήσεις. Στο κυνήγι βλέπουν τα αστέρια καθαρά και λαμπερά.
Σκεφτείτε το...

Για Φάσσες στο Βερολίνο!

Και εκεί που περπατούσα ξαφνικά σαν καλός τουρίστας βλέπω σε ένα παρκάκι στο κέντρο του βερολίνου, στα 100 μέτρα μια φάσσα να "αράζει". Κοιτάω λίγο καλύτερα, ήταν κ άλλες 2-3 εκεί δίπλα!

Πλησιάζω πλησιάζω κ αυτές εκεί να κάθονται αμέριμνες!! Ε, μετά από λίγο (και δεν αστειεύομαι σε αυτό) προσπάθησα να τις πιάσω με τα χέρια...Αλλά τίποτα... Όλη η πόλη γεμάτη φάσσες οι οποίες υποψιάζομαι ότι δεν μεταναστεύουν καθώς εχουν εξοικειωθεί πόλυ με τον άνθρωπο και μέσα στην πόλη βρίσκουν καταφύγιο αλλά και τροφή!
Τα συγκεκριμένα πουλιά της φωτογραφίας έτρωγαν αυτό το περιβόητο "κάστανο" της οξιάς. Όσοι κυνηγάν φάσσα ξέρουν πόσο το λατρεύει αυτό.

....μετά τις αποτυχημένες προσπάθειες να τις πιάσω με τα χέρια, έκανα άλλη μια προσπάθεια, τρομάζοντάς τες, να τις ωθήσω σε μετανάστευση προς την Ελλάδα αλλά δεν ήθελαν.....